• EnglishEnglish
  • Zasolenie

    Zasolenie to wielkość mówiąca o ilości rozpuszczonych soli w wodzie morskiej. Wśród soli wyróżnia się szereg nieorganicznych związków chemicznych  złożonych z pierwiastków takich jak sód, potas, magnez, brom, siarka, węgiel i inne. Podobnie jak w przypadku innych wielkości, zasolenie wyznaczyć można w różny sposób.Parametr ten prezentowany w Systemie SatBałtyk obliczany jest w oparciu o model ekosystemu Morza Bałtyckiego (3D CEMBS) oraz model hydrodynamiczny (PM3D). Szczegółowe opisy metod i ich dokładności znajdują się poniżej, w opisie danego produktu.

    Interesujące zjawiska dotyczące zasolenia

    Wlewy wody o bardzo dużym zasoleniu pochodzącej z Morza Północnego.

    zasolenie_3_3D_CEMBSNormalnym stanem Bałtyku jest stagnacja wód. Dopływ wód z Morza Północnego jest nierównomierny a znaczące wlewy mają charakter epizodyczny i gwałtowny. Wymiana wód pomiędzy Bałtykiem i Morzem Północnym w skali dni i tygodni jest głównie barotropowa, powodowana poprzez różnicę poziomów morza. Wiatry zachodnie podnoszą poziom morza w Kattegacie i obniżają w zachodnim Bałtyku powodując wlewania się wody do Bałtyku. Krótkookresowe charakterystyki wymiany wód są bardzo zmienne zarówno pod względem zasolenia jak i objętości transportowanej wody. Wlewy są uzależnione od pola wiatru, ciśnienia nad Atlantykiem Północnym i ilością wody w Bałtyku. Wody pochodzenia wlewowego podtrzymują stratyfikację w pionie i zasolenie malejące od Cieśnin Duńskich w głąb Bałtyku. Wody pochodzenia oceanicznego najbardziej widoczne są w głębokich partiach zachodniego i południowego Bałtyku, gdzie znajdują odbicie nawet niewielkie wlewy. Im dalej od Cieśnin Duńskich tym oddziaływanie wlewów jest słabsze a do centralnych obszarów Bałtyku docierają tylko wlewy duże. Z reguły duże wlewy pojawiają się średnio co 4-5 lat i rozprzestrzeniają się w Bałtyku w warstwie poniżej halokliny. Wlewy średnie występują kilka razy częściej a w okresie jesienno-zimowym, są ważne, gdyż ich woda jest z reguły lepiej natleniona od wody bałtyckiej i na tyle gęsta, aby docierać poniżej halokliny do Bałtyku Właściwego, gdzie likwiduje deficyt tlenowy.

    Rozpływ wód rzecznych
    Charakterystycznym zjawiskiem widocznym na mapach zasolenia w rejonach ujść dużych rzek są obszary o niskim zasoleniu związane z rozpływem słodkich wód rzecznych w znacznie bardziej zasolonych wodach morskich. Kształt i zasięg plamy wód wysłodzonej zależy od wielkości dopływu rzecznego oraz od prędkości i kierunku powierzchniowych prądów morskich, które są w dużym stopniu zależą od kierunku i prędkości wiatru. Na rysunku przedstawiono przykładowy rozpływ słodkich wód Wisły w Zatoce Gdańskiej.