• EnglishEnglish
  • Promieniowanie fotosyntetycznie czynne (PAR) na powierzchni morza


    Rys.1 Przykładowy chwilowy rozkład oświetlenia fotosyntetycznie czynnego na powierzchni Morza Bałtyckiego


    Rys.2 Porównanie pomierzonych (Oceania) i modelowych (SolRad), w latach 2010-2012, wartości promieniowania fotosyntetycznie czynnego

    Promieniowanie fotosyntetycznie czynne (PAR) na powierzchni morza.

    Gęstość strumienia (oświetlenie wektorowe odgórne[1]) promieniowania słonecznego bezpośredniego i rozproszonego w atmosferze, w zakresie długości fal 400-700 nm, docierającego do powierzchni morza. Wartości wyrażone w [Wm-2]. W systemie SatBałtyk prezentowane są mapy wartości sum dobowych tego promieniowania oraz, co 15 min, wartości chwilowe, z rozdzielczością przestrzenną 1 km.

    Metodyka

    Do wyznaczania wielkości odgórnego strumienia PAR jest model SolRad[2]. Na podstawie tych wartości, określanych co 15 minut, wyznaczane są dobowe sumy (dozy) energii oświetlenia. Dane wejściowe do modelu pochodzą z radiometru SEVIRI (kanał spektralny HRV) umieszczonego na satelitach serii MSG, radiometrów AVHRR, TOVS i SBUV/2 umieszczonych na satelitach serii TirosN/NOAA i Metop, oraz z modeli meteorologicznych UM lub WRF.

    Walidacja

    Błąd statystyczny, wyrażony jako odchylenie standardowe różnic pomiędzy wartościami strumienia z bezpośrednich pomiarów i wyznaczonymi na podstawie modelu dla wartości chwilowych wynosi σ=40.7 Wm-2. Błąd systematyczny (średnia różnica pomiędzy wartościami pomiarowymi i obliczonymi) oszacowano na -0.06 Wm-2. Pomiary empiryczne (N=4199) wykorzystane do walidacji modelu pochodzą z piranometru umieszczonego na r/v „Oceania”. Były one wykonane w latach 2010-2012 w południowej i środkowej części Morza Bałtyckiego.

    Odnośnik do parametru w Systemie SatBałtyk:

    Promieniowanie fotosyntetycznie czynne PAR

    [1] Dera J., 2003, Fizyka Morza, PWN, Warszawa, 541

    [2] SolRad - model Solar Radiation