• EnglishEnglish
  • Chlorofil b (model DESAMBEM)

    Stężenie chlorofilu b

    Stężenia chlorofilu b są wyznaczane dla wybranych głębokości (tj. 0m, 1m, 3m, 5m, 10m, 20m, 30m) w toni wodnej i wyrażane w mg na metr sześcienny. Stężenia te obejmują sumę stężeń różnych rodzajów chlorofili b zawartych w komórkach fitoplanktonu. Chlorofile b są ważnymi pigmentami akcesoryjnymi występującymi głównie w zielenicach. Pełnią rolę wspomagających pigmentów fotosyntetycznych tzn. energia zaabsorbowana przez nie może być spożytkowana w procesie fotosyntezy.

    Metodyka

    Stężenia chlorofilu b na wybranych głębokościach w Bałtyku wyznaczane są za pomocą modelu DESAMBEM (Woźniak i in., 2008; Majchrowski i in., 2007). Danymi wejściowymi są powierzchniowe stężenie chlorofilu a oraz głębokość optyczna odpowiadająca głębokości rzeczywistej na której określane jest stężenie chlorofilu b. W modelu DESAMBEM zastosowano osobną formułę dla zimowego okresu wegetacyjnego fitoplanktonu oraz dla letniego okresu wegetacyjnego. Formuły te można znaleźć w artykułach (Woźniak i in., 2008; Majchrowski i in., 2007)


    Rys.1 Porównanie empirycznych Cb,meas i modelowych Cb,calc stężeń chlorofilu b na różnych głębokościach z w Bałtyku. Wartości stężeń Cb,meas zmierzono podczas rejsów naukowych w latach 2010-2014, a wartości stężeń Cb,calc zostały wyznaczone przy użyciu algorytmu DESAMBEM – jedną z danych wejściowych było stężenie chlorofilu a na powierzchni określone za pomocą pomiaru ze statku.

    Walidacja

    Walidację dla stężenia chlorofilu b na wybranych głębokościach przeprowadzono dla warstwy eufotycznej. Stężenia chlorofilu b zmierzono metodą HPLC. Wykonano 55 pomiarów profili pionowych stężeń chlorofilu b w warstwie eufotycznej Bałtyku oraz dodatkowo 146 pomiarów stężenia chlorofilu b na powierzchni morza. Pomiary przeprowadzono w okresie 2010-2014 podczas rejsów bałtyckich na statku Instytutu Oceanologii PAN w Sopocie Oceania.

    Standardowy czynnik błędu x (patrz tabela poniżej), charakteryzujący metodę wyznaczania stężenia chlorofilu b na wybranych głębokościach na podstawie danych wejściowych do algorytmu DESAMBEM uzyskanych z pomiarów ze statku, zmienia się od 1.836 na głębokości 20 m do 2.260 na głębokości 1 m. Można przyjąć, że standardowy czynnik błędu x dla stężenia chlorofilu b w całym słupie wody nie przekracza wartości 2,260 czyli logarytmiczny błąd statystyczny wynosi od σ- = -55,7% do σ+ =126%.

    Tabela 1.
    Błędy systematyczne i statystyczne estymowanych wartości stężeń chlorofilu b na wybranych głębokościach z w Bałtyku w statystyce arytmetycznej i logarytmicznej w przypadku użycia jako danej wejściowej do algorytmu DESAMBEM stężenia chlorofilu a na powierzchni zmierzonego z burty statku. N oznacza ilość estymowanych wartości na danej głębokości.

    Tab03_wer_chl_b in_situ

    Odnośniki do parametru w Systemie SatBałtyk:

    Chlorofil b:0m (DESAMBEM)

    Chlorofil b: 1m (DESAMBEM) (dla zalogowanych użytkowników)

    Chlorofil b: 3m (DESAMBEM) (dla zalogowanych użytkowników)

    Chlorofil b: 5m (DESAMBEM) (dla zalogowanych użytkowników)

    Chlorofil b: 10m (DESAMBEM) (dla zalogowanych użytkowników)

    Chlorofil b: 20m (DESAMBEM) (dla zalogowanych użytkowników)